Yeni Sayımızı pdf formatından okuyabirilirsiniz.

Okumak için buraya tıklayınız: Uzak Ülke – Dönem Sonu Özel Sayısı

İyi Okumalar

Edebiyat Egzersiz Topluluğu

Not: Yüklenmesi biraz zaman alabilir, bakalım ne kadar sabırlısınız.

.

.

Dibâce

Değerli Arkadaşlar, yeni bir sayı ile sizlerle beraber olmaktan dolayı büyük bir mutluluk içerisindeyiz. Okulumuzdaki grip salgını ne yazık ki dergimizi de vurdu. Bir çok arkadaşımız hastalık sebebiyle çalışmalara katılmakta hatta okula gelmekte bile sıkıntı yaşadılar. Umut ediyoruz ki bu salgın en kısa zamanda okulumuzdan uzaklaşır. Böylece sıkıntısız bir şekilde derslerimize ve çalışmalarımıza dönebiliriz.

Bu dergimizde çeşitli sebeplerle okullarına devam edemeyen arkadaşlarımızla yapmış olduğumuz görüşmeleri sunmaya çalışacağız. Bu arkadaşlarımızın okuma istekleri görülmeye değer, bu isteklerine ulaşamama sebepleri de bizleri gerçekten çok üzdü. Okul hayatından koparılmak onlar üzerinde gerçekten tamir edilemez bir etki bırakmış. Özellikle okula devam eden ama okumaya dair hiçbir ilgi duymayan arkadaşlarımızı görüp, bu imkana sahip olamayan arkadaşlarla konuşunca ellerindeki bu imkanı kullanamayan arkadaşlarımıza daha çok üzüldük. Onların okuma hakları ellerinden alındığı için bunu yapamıyorlar. Ama imkanı olanların bunu kendi elleriyle itiyor olmaları daha da manidar. Bu sayımızdaki yazıları okuyan arkadaşların bu imkanlarını yeniden kullanmaya başlayacaklarını umut ediyoruz.

Edebiyat egzersiz Topluluğu alarak bu sayımızda size iki güzel şiir ve bir de öykü sunuyoruz. Bunu yanında yerimizin darlığında birçok arkadaşımızın ürünlerini bu sayımıza koyamadık. Ama en yakın zamanda üçüncü sayımızı çıkartarak sizlere onları da sunacağız. “Arka Sayfa”mızda okulumuzdan haberlere de yer vermeye devam ediyoruz.

İyi Okumalar.

Edebiyat Egzersiz Topluluğu

.

.

.

Edebiyat Egzersiz Topluluğu

Kurban Bayramını ve Öğretmenler Gününü

Kutlar

.

.

.

Aslı Ağrallı

Ailemin izin vermemesi sebebiyle 6. sınıftan sonra okula devam edemedim. 6. sınıftan sonra bizim okulun öğrencilerinin yatılı okula gönderilmesi istendi. Ailem benim yatıla okulda okumama istemediler. Bu yüzden beni göndermediler, gündüzlü okula devam edebilseydik okuma şansım olacaktı. Öğrenimimi tamamlasaydım, matematik öğretmeni olmak isterdim, hem matematiği seviyor hem de başarılı bir öğrenciydim. Ama ailem okumama izin vermedi.

Ailem beni göndermediği yatılı okula bir yıl sonra kız kardeşimi gönderdiler, bu beni çok üzdü. Beni diğer kardeşimle eşit tutmadıklarını düşündüm. Tabi ailemde sonradan beni okutmadıkları için üzüldüler. Şimdi eğitimi tamamlamam için benim açık ilköğretime başlamamı istiyorlar. Buradan devam etmeyi umut ediyorum.

Benim ailelerden isteğim çocuklarının okumasına izin vermeleri, hele benim gibi okumayı çok isteyenlere.

Hazırlayan: Rukiye Ağrallı

.

.

Seher Baygümüş

13 yaşındayım, ilköğretim birinci kademeden sonra okumama ailem izin vermedi. Beni yatılı okula göndermek istemediler. Tansu ilköğretime gitmeme izin verilseydi ailem de buna razı olacaktı. Ama kaymakama kadar çıktık ne yazık ki izin vermedi. Yatılı okul yüzünden benim okul hayatım sona erdi. Bu YİBO olmasaydı belki ben okumaya devam ediyor olacaktım. Ama ailem beni göndermek istemiş olsaydı YİBO’da da okumaya devam ederdim. Ama ailem buna hiç yanaşmadı. Benim okuyamadım ama kardeşlerimin okumasını çok istiyorum. Onların okuması benim için yeter.

Okumuş olsaydım öğretmen olmak isterdim. Öğretmenlik çok güzel bir meslek insanların cahillikleri son vermek isterdim. Ailem beni okutmak istemedi, inşallah kardeşlerim okumaya devam edecekler. Okuyabilenlerin bu şanslarını iyi kullanmalarını isterim.

Hazırlayan: Hasret Baygümüş

.

.

Yonca Gözel

Ben birden beşe kadar rahatça okudum. Az çok başarılı bir öğrenciydim. Suskun bir öğrenci olduğum için bazen arkadaşların benimle dalga geçiriyorlardı. Bu zamanlarda okuma hevesim kırılıyordu. Ama bu gelip geçici bir şeydi. Altıncı sınıfa geldiğimizde çok okumak istiyordum; fakat bu kez annem ve babam okumama izin vermediler; çünkü Hülya ablam okuyormuş ben okuyamazmışım, evde anneme yardım edecek kimse kalmıyormuş. Ben evde kalıp anneme yardım edecekmişim. O zaman anneme çok kızmıştım. Niye ablam okuyor da ben okuyamıyorum, diye çok ağlamıştım.

Bir gün ablamın okulundan okuyamayan çocukların okula götürmek için birileri geldiler. Beni okula götürmek istiyorlardı. Çok heyecanlanmıştım. Beni okula gönderebilecekleri umudu doğmuştu. Ama bu da uzun sürmedi. Yine ailem beni okula göndermedi.

Hala okuma hevesim devam ediyor. Ablam okuldan geldiğinde bende keşke onunla birlikte okuldan gelseydim, diyorum. Benim gibi okuyamayanların en büyük hayali okula gidebilmek, okula gidenlerin ise ellerindeki bu imkanı kullanmamalarını anlayamıyorum. Okula gidenlerin okumanın değerini bilmesini ve çok çalışmalarını dilerim.

Hazırlayan: Hülya Gözel

.

.

.

.

Bir kişiye yapılan haksızlık,

Tüm topluluğa yöneltilmiş

Bir tehdittir.

MONTESQUIEU

.

.

.

.

Necla Gümüş

Ben Necla Gümüş, 16 yaşındayım. İlkokul beşinci sınıfa kadar okudum. Hep okumak istiyordum, bunlar çeşitli sebeplerden dolayı gerçekleşmedi. Ama ben hiçbir zaman umudumu kesmedim. 5. sınıfı bitirmemin üzerinden bir yıl geçmesinden sonra, Tansu ilköğretim okuluna bir mektup göndermem üzerine okul müdürü ve öğretenleri köye gelip beni okula götürdüler. 1. dönemin bitmesine bir ay kalmıştı. Gittiğimde konuların büyük çoğunluğunu kaçırmıştım. Azmedip çalıştım. En kısa zamanda eksikliklerimi tamamladım. Size okuyamamış birisi olarak okula devam ettiğim günlerden bir günümü anlatayım.

Sabahleyin beşte kalkar bütün evi temizlerdim. İşleri bir saat içinde tamamlar, sonra okul formamı giyer, saçlarımı tarar, elimi yüzümü yıkar, dişlerimi fırçalardım. Bu sırada annem kahvaltıyı hazırlardı. Kahvaltımı yaptıktan sonra 07.30’da okula giderdim. Derslerimi çok dikkatli olarak takip ederdim. 14.30’da derslerimiz biterdi, ama okulda bize kurs verildiği için 16.30 ancak eve varabiliyordum. Okuldan geldikten sonra ev işlerinde anneme yardım ederdim. Televizyon izlemeyi sevmediğim için televizyon ile vakit kaybetmezdim. İşler bittikten sonra konu tekrarı yapar, konularla ilgili sorular çözerdim. Dersler arasında 15. dakika ara verirdim. Akşam yemeğinden sonra da ders çalışmaya devam ederdim. Kimi zaman gece on bire kimi zaman on ikiye kadar ders çalışırdım. Tabi bu arada kardeşlerimin derslerine de yarım ederdim. Hiçbir zaman çalışmaktan sıkılmadım; çünkü okumayı çok seviyordum. Günde beş, altı saat uykuyu alışkanlık haline getirmiştim. Zaten köyde başka yapacak bir şey de yoktu.

Benim bu kadar istekli olmama rağmen bütün köy beni konuşur oldu. Bu yaşa gelmiş kız çocuğu okutulur mu?, diye. Söylesem inanmazsınız, kulaklarıma pamuk tıkamak zorunda kalırdım çoğu zaman. Laflar sözler  bitmek bilmiyordu sanki kimsenin benden ve okumamdan başka sıkıntısı kalmamıştı. Yaşamayan bilmez, gerçekten yaşadıklarımın anlatılması çok zor.

Tek hedefim ve isteğim okumaktı. Benimle alay edenleri mahcup etmek istiyordum. O sene sonunda gerçekten başarılı olmuş, sınıftaki öğrencileri geçmiştim. Sağ olsun öğretmenlerim, annem babam, bana çok yardımcı oldular.

Yine de 7. sınıfa gidemedim. Köylülerin durmadan konuşmaları yüzünden ailem beni bir daha okula göndermedi. Herkesin içinde niye ben, okula gidemiyordum, bu gerçekten çok büyük bir acıydı. Ben okumak istiyordum ama benim okumamam için herkes el birliği ediyordu.

En büyük isteğim bir doktor olabilmekti. Hala bu hayalimi gerçekleştirmek istiyorum. Bu hayalin peşinden koşabildiğim kadar koşmaya çalışacağım.

Son olarak okula devam eden arkadaşlarıma şunları söylemek istiyorum. Okumanın değerini bilin, sizin yerinizde olmak için can atan benim gibi birçok kişi var. Bize bu imkan verilmedi, verilseydi sonuna kadar kullanmak için her şeyi yapardım. Size bu imkan verilmiş, lütfen bunu iyi bir şekilde değerlendirin.

Hazırlayan: Meryem Gümüş

.

.

.

.

Yazılanlar Dışında Bazen Geriye Hiçbir Şey Kalmaz

.

.

.

.

Ebru Çetinkaya

Maddi durumumuz el vermediği için okula gidemedim. Oysa okula gitmeyi çok istiyordum. Hem çevremdeki insanlar gibi cahil kalmamak hem de kendi hayatımı kurtarmak istiyordum. Ama ne yazık ki ben okula gidemedim. Maddi sıkıntılar yaşıyorsanız ilk gözden çıkarılan kız çocuklarının eğitimi oluyor. Eğer okuyabilseydim bir fen lisesine gitmeyi ve en çok yapmak istediğim meslek olan doktorluğu yapmak isterdim.

Okula gidemediğim için çok üzgünüm şimdi hayalini kurduğum hiçbir şeyi elde edemeyeceğim. Okuma imkanın olmasını ne kadar çok isterdim. Bu imkanı olanların bunu çok iyi bir şekilde kullanmalarını isterim.

Hazırlayan: Hasret Çetinkaya

Türkçe

.

Dilimiz Türkçe

Onu hep severiz

Onurumuz şerefimiz

Türkçe her şeyimiz.

.

Türkçe deyince

Birde sevilince

Sıra gelince

Konuşulur herkesçe

.

El üstünde tuttuğumuz

Yazdığımız konuştuğumuz

Saydığımız sevdiğimiz

İste güzel Türkçe’miz.

.

Türkçesiz hayat

Nasıl olalım rahat

Türkçe için can at

Kalbinde yer aç.

,

Perihan Topal – Havva Bulkan

Kitap ve İnsan

.

Kitapsız insan meyvesiz ağaca benzer.

Kör karanlıkta fenersiz gezer.

Yol bilmeksizin kendi etrafında döner.

Kitapsızlıktan hayatı söner.

.

Kişi kitap okuyunca,

Bilgisi parlayınca,

Kitaplara bağlanınca,

Hayata bakışı değişir.

.

Sevgi dolu kalbiyle,

İbretli sözleriyle,

Kitap sevgiyle,

Hayatı aydınlatır.

.

Fırat Baygümüş

Gerçek Arkadaşlık

Bir zamanlar çok uzaklarda iki dağın arasında bir köy varmış. Bu köyün yaşı sekseni geçmiş bir hocası varmış. Bu hoca haftada bir gün köyün tüm çocuklarını toplayıp onlara öğütler verirmiş. Bu derslerinden birinde anlatacağı konu gerçek arkadaşlıkmış.

Gerçek Arkadaşlık, fedakarlıktır, insanların zor durumda kaldığı zaman birbirlerine yardım etmesidir, yaşanılacak tüm zorlukların birlikte aşabilmeleridir. Her olayda sırt sırta verilip birbirlerini yarı yolda bırakmamaktır, der hoca. Daha sonra anlattıklarının çocuklar tarafından daha iyi anlaşılabilmesi için bir hikaye anlatmaya başlar.

Bundan yıllar önce iki arkadaş varmış. Bu arkadaşlardan biri Samet diğeri ise Taner’miş. Taner yaramazın, şımarığın tekiymiş. Üstelik Samet’i de hiç sevmezmiş. Samet’e etmediği kötülük kalmazmış. Ama Samet, her şeye rağmen Taner’i severmiş. Bir gün Tamer’in yaptıklarından pişman olacağını, gelip kendisinden özür dileyeceğini düşünerek, yaptıklarını görmezden gelirmiş.

Tamer, Samet’in okula gelmesinden hiç hoşlanmıyordu. Onu okuldan attıracak bir şeyler yapmak istiyordu. Çareyi okulun tüm camlarını kırmak ve suçu Samet’in üzerine atmakta bulmuş. Camları Samet’in kırdığını düşünen müdür, camların parasını ödemesi gerektiğini Samet’e söylemiş. Samet’in gücü camların parasını ödemeye yetmeyince okulun müdürü de Samet’i okuldan atmış. Samet başına gelenlerin Tamer’in yüzünden olduğunu biliyordu; ama yine de sesini çıkarmadı. Bir gün her şeyin ortaya çıkacağına inanıyordu.

Tamer tek başına dolaşmaya çıktığı bir gün kayalıktan geçerken ayağı kayar ve uçuruma yuvarlanır. Bir kayaya yapışarak canını kurtarmaya çalışır. Kurtulmak için, yardımına birisinin gelmesi için çok bağırmış ama kimse onun yardımına gelmemiş. Gücünün tükenmeye başladığı bir sırada son çığlıklarını duyan Samet koşarak yanına gelmiş ve kendi canını da tehlikeye atarak Tamer’i düştüğü yerden kurtarmış. Tamer, üzgün, pişman ve çaresiz bir şekilde Samet’ten binlerce kez özür dilemiş. Gidip gerçekleri müdüre anlatmış. Samet tekrar okula dönmüş, yanlışlarını anlayan Tamer, Samet gibi bir arkadaşa sahip olmanın sevincin yaşamış hep. Bundan sonra arkadaşlıklarının bir ömür boyu sürmesi için birbirlerine söz vermişler, atacakları her adımı beraber atacaklar, her şeyi önce arkadaşlarını düşünerek yapacaklarını söylemişler, diyerek hoca hikayesini bitirmiş.

Hikayeyi dinleyenlere de gerçek arkadaş bulmanın çok zor olduğunu ve bulunca kaybedilmemesi gerektiğini söyleyerek, o günkü dersine de son vermiş.

Çiğdem Demir

Arka Sayfa

.

.

Bizi Tüm Dünya Okuyor

Web: htpp://uzakulke.wordpress.com

internet adresiyle dergimiz tüm dünyada okunuyor.

Edebiyat Egzersiz Toplulugu -2009

Not: Kaynak belirtilerek alıntı yapılabilir…

.

.

Ayın Sorusu:

Aşağıdakilerden Hangisi 16-21 Kasım 2009 Tarihleri arasında okulumuzu ziyaret etmiştir?

A) Muradiye Kaymakamı

b) İl Milli Eğitim Müdürü

C) İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı

Ç) İl Sağlık Müdür Yardımcısı

D) İlçe Sağlık Grup Başkanı

E) İlçe Milli Eğitim Müdürü

F) İlköğretim Müfettişleri

G) Okulumuza gelip aklımıza gelmeyenler

H) Hepsi

.

.

Ayın Olayı:

Okullar tatil olsun bahanesiyle hasta numarası çekenlerin tüm Van’ı ayağa kaldırması.

.

.

Ayın İkinci Olayı:

Kız öğrencilerin cama taş atılması sebebiyle yatakhanede deprem etkisi yaratması, okul güvenliğinin iki el gürlemesine neden oldu.

Not: Kıskanan Çatlar:)

.

.

.

İzzet KOÇAK

Muradiye YİBO Türkçe Öğretmeni

.
.
.
.
.
.

Dibâce

Edebiyat Egzersiz Topluluğu olarak bu sene çıkaracağımız dergimizin adının Uzak Ülke olmasına karar verdik. “İçimizdeki Ülkeye Doğru” sloganıyla yola çıkan dergimiz, içimizdeki o dokunulmamış ülkenin bahçelerinden bir şeyler göstermeyi hedef ediniyor.

Geçen yıl Hayal ve Gerçek ile gerçekleştirmiş oldu-ğumuz çalışmalarımızı bu yıl Uzak Ülke ile de gerçekleştirmek istiyoruz. Geçen yıl olduğu gibi bu yılda  hedefimiz bir edebiyat dergisi olarak çıkmak. Hikayeler, şiirler yazmak., edebi ürünler ortaya koymak. Bunun için daha çok yol kat etmemiz gerektiğinin bilincindeyiz. Elimizden gelenin en iyisini yapmak için çaba harcayacağız. Bununla birlikte okulumuzla ilgili yazılara da yer vereceğiz. Çünkü Muradiye YİBO bizim ortak noktamız,  bizim bir arada olmamızın sebebi. Bu nedenle okulumuzla ilgili haberlere, siz arkadaşlarımızın dergimizde yer almasını istediğiniz konulara da yer vermeye çalışacağız. Bu yıl Edebiyat Egzersiz Topluluğu olarak daha fazla sayıda dergi çıkarmak amacındayız.

Bu yıl mezun olmaları sebebiyle aramızdan ayrılan  Hafize Bulkan ve Şehriban Akkuş’a birlikte geçirdi-ğimiz günler için teşekkür ediyoruz. Bundan sonraki yaşamlarında başarılar diliyoruz. Onları özleyeceğiz.

Bu sayımızda hedefler konu başlığını seçtik ve hedeflerimizi kaleme aldık. Biz biliyoruz ki hepimizin içindeki o uzak ülkede saklı duran  hedefler var. Onları saklı oldukları yerden çıkarıp ulaşılır hale getirmenin çabası içerisinde olmamız gerektiğine inanıyoruz. Dergimizi beğenerek okuyacağınızı umut ediyoruz.

EDEBİYAT EGZERSİZ TOPLULUĞU

Çiğdem Demir

Her öğrenci kendine bir hedef belirleyerek istediği yere ulaşabilir. Hedefler insanın kendi geleceğini çizmesi için gereken bir yoldur. Bende kendime geleceğimi düşünerek hedefler belirliyor ve onlara ulaşabilmek istiyorum. Benim hedefim iyi bir liseden mezun olup doktor olabilmek için tıp fakültesine gitmek. Doktor olmak benim en büyük hedefim. Bundan eminim ki insan bir hedef belirledikten sonra onu çok isteyerek ve onun için çok çalışarak hedefine ulaşabilir. Ben buna inanarak herkesin seçtiği hedefin arkasında durmasını tavsiye ederim. Ben sonuna kadar hedefimin peşinden koşacağım.

Mehmet Biçer

Benim iki tane hedefim var, avukatlık ve beden eğitimi öğretmeliği. SBS’de öğretmen lisesine yerleşirsem öğretmen, Anadolu lisesine yerleşirsem avukat olmayı düşünüyorum. Ama önce çok çalışmalıyım. İyi bir puanla önce bir liseye sonrada üniversiteye gitmeliyim.

Sosun Gümüş

En büyük hedefim bir gün çok sevdiğim polislik mesleğini yapmak. Bunun için çok çalışmam gerekmekte, bu hedefime bir adım daha yaklaşmak için bu yıl derslerime daha çok çalışacak, SBS puanımı yükselterek iyi bir liseye yerleşmek istiyorum. Böylece liseden sonra Polislik sınavlarında da başarılı olup iyi bir polis olabilirim.

Osman Baygümüş

En büyük isteğim futbolcu olmak ve Galatasaray’da oynamaktı. Ama şartlar düşünülünce bunun olması oldukça zor görünüyor. Belki ileride bir fırsat çıkar bende onu değerlendiririm. Kısa vadede iyi bir lise kazanmak istiyorum, lisenin yakın bir çevrede olması tek arzum. İleride de Türkçe öğretmeni olup, öğrencilerime iyi ders anlatmak istiyorum. Ailemle birlikte daha iyi bir şehre taşınmayı, onlarla birlikte iyi zamanlar geçirmeyi istiyorum. Bunların olabilmesi için emek harcamak gerektiğini biliyorum…

Yağmur Ağrak

Ben çocuk doktoru olmak istiyorum. Çocuklara faydalı olacağım bir ömür geçirmek hedefim. Bir köyde bir sağlık ocağı açıp orada çocukların sağlıklı büyümesine yardımcı olacağım. Onlarla gülüp eğleneceğim. Doktor olunca ilk iş olarak Zuhal Hocamla görüşüp yemek teklifimi gerçekleştireceğim. Yaşlanıp emekli olunca da hacca gideceğim, kazandığım paranın bir kısmını çocuk esirgeme kurumuna bağışlayacağım. Zamanın çabuk geçmesini ve hedeflerime bir an önce kavuşmak istiyorum. Ama zaman çabuk geçmiyor.

Uçurtmalar rüzgar kuvvetiyle değil bu kuvvete karşı uçtukları için yükselirler.

Herdem Cantayan

Herkesin bir hedefi olduğu gibi benim de bir hedefim var oda  İngilizce öğretmeni olmak. Bunu için Anadolu öğretmen lisesinde okuduktan sonra Atatürk Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirip İngilizce öğretmeni olmak istiyorum. Hedefime ulaşmak için onun peşinden gitmeliyim. Bunu başarmak için elimden geleni yapacağım. Her şey istekle olur. Ben hedefime ulaşacağıma inanıyorum. Bunun için çok çalışacağım, çalışmalarımın karşılığını almayı tüm kalbimle diliyorum.

Havva Bulkan

Benin hedefim polis olmaktır. Polislik mesleğini çok seviyorum. İnsan sevdiği mesleği yaparsa mutlu olur. Polis olabilmek için derslerime çok çalışmalı ve okulumu başarıyla bitirmeliyim. Ardından lisede polis kolejine ardından polis akademisine gitmek istiyorum. Çünkü başka liselere gidilerek polis olunmaz. Ben hedefimi gerçekleştireceğime inanıyorum. Bunu başaracak ve hayatımı karartmayacağım. Polis olunca vatanıma en iyi şekilde hizmet edeceğim. İnsanların arasındaki sorunları kimseyi kırmadan çözeceğim.

Perihan Topal

Ben Perihan, bazen soruyorum kendime senin adına ve tarzına hangi meslek yakışır, diye. Hedefimi belirledim ama mesleğime karar veremiyorum. Çünkü her mesleğin kendine özgü zorlukları ve kolaylıkları var. Birçok mesleğe ilgi duyuyorum ve tam olarak karar veremedim. Ama her insanın bir hedefi mutlaka olmalı benim hedefim de ailemin gelirine katkıda bulunmak, ailem mutlu olsun Yüce Rabbimden başka bir şey istemem. Onlara yük olmamak için okuyorum, ilerde bir meslek sahibi olarak kendi kariyerimi yapabilirim. Çok çalışacağım benim tek bir rakibim var o da yine benim. Kendime güveniyorum. İnşallah ailemi ve kendimi mutlu edecek hedefime ulaşırım.

Fırat Baygümüş

İnsan bir hedef belirlediğinde o hedef üzerine başarılı olmak için çalışır, bir hedefi yorsa verimli çalışamaz ve başarılı olamaz. Hayatta birçok zorlukla karşılaşırız, bir hedefimiz olduğunda bu zorlukları aşmakta daha başarılı oluruz. Mesela, lise eğitimine başladığımızda kişi hangi mesleği gelecekte yapacağına karar vermemişse yanlış bölüm tercihinde bulunabilir ve buda onların meslek sahibi olmalarını zorlaştırıyor. Bir hedefe sahip olmak gelecekte iyi bir yere varabilmenin anahtarıdır.

Mehmet Ağrak

Benim birçok hedefim var. Tabi bu hedeflerim birbirleri ile bağlantılı, biri olursa diğerlerinin olması daha kolay olacak. O hedefimde doktor olmak. Doktor olup ailemi zor durumdan kurtarmak istiyorum. Ölünceye kadar mutlu bir şekilde yaşamayı, ailemin de benimle gurur duymasını arzu ediyorum. Eğer bir gün doktor olursam çalışmaya devam ederek profesör olmak istiyorum. Hasta ve yardıma muhtaç insanlara yardımcı olmak istiyorum. Rabbime verdikleri için şükretmek istiyorum.

Meryem Gümüş

Her insanın geleceğiyle ilgili kafasında tasarladığı planlar vardır. Kimi çoban olmayı kimi öğretmen olmayı hedefler. Kendisine kişi neyi hedef olarak seçmişse ona ulaşmak için azmeder. Elbetteki çoban olmak için gösterilecek azimle öğretmen olmak için gösterilecek azim bir değildir. Benim hedefimde yıldızları yakalamaktır. Bunun için kolay ve rahat yürünebilen yollardan değil zor ve zahmetli yollardan geçmem gerektiğini biliyorum. Hedefimdeki yıldıza ulaşabilmek için iyi bir liseye yerleşmem şart, böylece iyi bir üniversiteye yerleşebilirim. Hedefim Nano Teknoloji Mühendisi olmak. Bunun için çok çalışmam gerektiğini biliyorum. Ama her şeyden önce anne ve babama hayırlı evlat olmaktır.

Aziz Tayanak

Benim hedefim doktor olmak. Bu yıl iyi bir puan alarak sbs’yi kazanıp iyi bir liseye yerleşmek istiyorum. Lisede çok başarılı olarak tıp fakültesine gitmek istiyorum. Üniversiteyi bitirdikten sonra aileme yakın bir yerde çalışmak benim en büyük hedefim. Bunun yanında bir villa ve son model bir arabada var hedeflerim arasında.

Hülya Gözel

Ben şu an ilköğretim sekizinci sınıftayım, inşallah bu sene sbs’de iyi bir puan alarak Anadolu lisesine yerleşmek istiyorum. Gelecekte de iyi bir matematik öğretmeni olmayı umut ediyorum tıpkı Hatice Hoca gibi. Para kazanmaya başlayınca kendime son model bir araba alacağım ve üç katlı bir ev yaptıracağım. Çok para kazanırsam bir okul ve Kur’an Kursu’da yaptırmak hedeflerim arasında. Hedeflerime ulaşmak için elimden geleni yapacağım.

Meryemin Notu: Hülya var ya! Yağcılık konusunda bir numarasın! Biz yapamıyoruz.

Rukiye Ağrallı

Hedefler olmadan insan hiçbir şey yapamaz. Bu nedenle insanların hedefleri olmanı benimde kendime ait hedeflerim var. Öncelikle iyi bir liseye giderek güzel bir üniversite kazanmayı istiyorum. Tıp okuyup Beyin Cerrahı olmayı arzu ediyorum. Hayat kurtarmak ve insanları sevindirmek istiyorum. Bunun yanında oyunculukta yapmayı istiyorum. Ben bu isteklerimin yatağa yatıp sabah uyandığımda gerçekleşmesini o kadar çok istiyorum, ama hiçbir şey bu kadar kolay değil. Çalışmadan hiçbir şey olmuyor. Bende isteklerime kavuşabilmek için çalışacağım, çok ama çok çalışacağım.

Hasret Baygümüş

Benim en büyük hedefim doktor olmak. Çocuk doktoru olmak istiyorum. Çocukları iyileştirmek ve hasta insanlara yardımcı olmak istiyorum. İnsanları hastalıklardan koruyacak ilaçlar ve aşılar üretmek istiyorum. Tabi bu isteklerimi gerçekleştirmek için önümde daha birçok hedef var aşılması gereken. Öncelikle okulumu bitirip iyi bir liseye gitmek istiyorum. Sonra doktor olmak için üniversiteye. Kazandıklarımla hem alime hem de çevremdeki insanlara yardımcı olmak istiyorum. Ama bunları yapabilmem için çok çalışmam gerekiyor.

Arka Sayfa

Üzüldük

Türkçe Öğretmenimiz Adem Aygün Hocamızın dedelerinin vefatını büyük bir üzüntü ile duyduk. Hocamızın dedesine Allah’tan rahmet, kendisine sabır temenni ediyoruz.

Hayırlı Olsun

Okulumuzda 2009-2010 eğitim-öğretim yılında göreve başlayan Müdür Yardımcımız Gülsüm Gökçe BÜYÜKATAK ve Matematik Öğretmenimiz Halis ALA’ya okulumuzda göreve başlamaları dolayısıyla tebrik ediyor, başarılar diliyoruz.

Ziyaret

Muradiye Belediye Başkanı İzzet Çelik okulumuzu ziyaret ederek okul müdürümüz Recep İpek ve öğret-menlerimizden okulumuz ve çevremizin ihtiyaçları konusunda bilgi almış. Okulumuzun ihtiyacı olan konularda gerekli tüm yardımı yapmaya hazır olduklarını dile getirmişler. Bizde okulumuzun çevre düzenlemesi ve okul yolumuzun biran önce yapılmasını beklediğimizi buradan dile getiriyoruz.

Okul Başkanlığı Seçimi

Okul Başkanlığı için yapılacak olan seçimlere Edebiyat Egzersiz Grubu damgasını vuracak. Seçime katılması kesin gözüken dört adaydan üçü grubumuzun üyesi. Eminiz ki başkanda grup üyelerimizden birisi seçilecek. Okul Başkanlığına aday olan, Meryem Gümüş, Perihan Topal ve Engin Öztayan’a seçimlerde başarılar diliyor. Gönülden destekliyoruz.

Kızların Kuaförü Kim?

Kız arkadaşlarımızın her sabah saçını yapan gizli yetenekleri İzzet Hocamız çok merak etmiş. Saçları yapan kişinin kendi grubumuzdaki Çiğdem Demir olduğunu öğrenince çok sevindi. Başarılarının devamını diledi.

Domuz Gribinden Korumak

Bir salgın halinde yayılan domuz gribinden korunmak için en iyi yöntem ellerimiz bol su ile yıkamak ve temizliğe dikkat etmek. Okulumuzda şimdilik böyle bir sıkıntı yok. Sağlıklı günler dileriz.

Web sitemiz yenileniyor.

http://www.muradiyeyibo.k12.tr/ adresinde yayın yapan okul web sitemiz güncelleniyor. Yakında güncellenmiş olarak yayında olacak.

.

Gidenlerin Ardından…

Sadece gitmek olsaydı gidişin, el sallamak bu kadar ağır gelmezdi.

Gidiyorum, dedin gülümseyerek. Gülümseyerek “güle güle” dedim. Göz yaşlarımı beklemeye alarak.

Kalan olmak ne kadar ağırmış gidenlerin ardından.

Sürgündük hayatın bir köşesinde… Bir yerde kalmaya mı; yoksa bir yerlere gitmeye mecbur olmak mı sürgünlük tam kavrayamadan ben, sende gidenlere karışıyorsun gülümseyen bir yüzle. Bense sahte gülücüklerle göz yaşlarımı saklıyorum aynalara.

Ardından bir tas su dökmeyeceğim. Su gibi gidip, su gibi gelmeyeceksin. Gideceksin sadece. Dönüşe dair tüm kelimeleri sözlüğünden çıkararak.

Ben gideceğim diye vardığım yerleri hiç benimseyemedim. Benim için her şey kalmakla özetlenirken, gitmeye geldiğim bu şehirde, senin gidişinin sevincini taşırken kalmaya mecbur olmak, ağır hem de çok ağır geldi.

Avucumda kalan bu gözyaşları, hüzün ciltlerine yeni yazılmaya başlandı. “Gidenin gidişine dair duyulan sevincin içinde, kalmaya dair koyu bir hüzün” diye.

Sadece gitmek olsaydı gidişin, el sallamak eli havaya kaldırmaktan ibaret olurdu. Senin gidişin benim kalışım demek. Oysa ben bu şehre kalmak için gelmedim.

İzzet Koçak

Kısa Gün

Bugün 7. sınıfların bilgi yarışması vardı. Bizim sınıfta katılmıştı. Hepimiz akşam etüdünü sabırsızlıkla bekledik. Bu sebeple derslerin nasıl geçtiğini anlamadım.

2. etütle birlikte yarışma başladı. Herkes sabırsızlıkla hangi sınıfın birinci olacağını bekliyordu. Biz kendi sınıfımıza güveniyorduk. Ama ilk sorularda oldukça heyecanlandılar. Moralleri bozulunca da toparlayamadılar. Sonuçta bu bir yarışma idi. Kazanmak ve kaybetmek işin doğasında var. Kaybettik. Kazananları da kaybedenleri de tebrik ediyorum.

Bir kısa gün böyle geçti.

Günlerden çarşambaydı. Kar yağmıştı. Her yer beyaz bir örtüyle kaplanmıştı. Okuldaki herkes kartopu oynuyor. Kış mevsiminin keyfini çıkarmaya başlamıştı. Ben ve arkadaşlarımda oynadık. Kar yağmıştı ama güneş yine altın saçlarını pencerelere uzatmıştı. Ben ve arkadaşlarım o beyaz pamuğun içinde ne kadar oynasak doyamıyorduk.

Güneş ortalığı o kadar ısıttı ki daha karın beyazlığına doyamadan eriyip gidecek diye ödüm kopuyordu. Kış mevsimi okulun bahçesine ayrı bir neşe saçıyordu. Bundan aylar önce ilkbahar sevincini yaşıyorduk. İlkbahardaki o yeşilliğin kokusu ve rengarenk çiçekleri, herkesin üzerinde yeniden doğmuş gibi bir duygu uyandırırdı. Herkesi hayata bağlardı ama geçip gitmişti, orada yarım kalan duyguları ise bu gün kış mevsiminde tamamlıyoruz.

Biz farkında değiliz ama zaman su gibi akıp gidiyor. Sanki gün hiç bitmeyecek gibi geliyor. Günün bittiğini şafak sökünce anlıyoruz.

İnsan ya çok sevindiği ya da çok üzüldüğü günü unutamıyor. İnsan hayata hep iyi tarafından baksa hep mutlu günleri olur ama kötü tarafından bakarsa da mutsuzluk saracaktır günlerini. Hayat bize ne verirse versin biz ona karşı iyimser olursak geçen her günümüzde güzel olur.

Bugün sabahleyin erkenden kalktım. Okula gidecektim. Arabayı kaçırmamak için hemen yola çıktım. Vardığımda araba kalkmak üzereydi. Bende binip bir koltuğa yerleştim. Yanımda Meryem ve Rukiye vardı. Okula kadar konuşa konuşa geldik.

Okula vardığımda hemen sınıfa çıktım. Daha pek fazla gelen olmamıştı. Ders saati yaklaştıkça sınıf dolmaya başlamıştı.

Ben dışarıda Hülya ile dolaştım derse kadar. Zil ile birlikte sınıfıma gittim. İlk dersimiz Türkçe idi, İzzet Hoca derse geldi. Ödevlerimi yaparak gelmiştim ama İzzet Hoca etkinlikleri yapmadan dersi anlattı. Pazartesi olmasından mı bilmiyorum halsizdim ve ders boyunca anlatılanların ancak yarısını anlayabildim.

Ders bitince Hülya’nın yanına gittim. Hülya benden kaçtı, benimle konuşmak istemiyordu. Bir olay olmuş ve Hülya bana daha doğrusu 7-A’nın kızlarına küsmüştü. Ama bana küsemezdi, küsmemizi gerektiren bir şey olmamıştı. Yakaladım sonra onu konuşuyordu ama bir kırgınlık vardı. Ağzından baklayı alamadım. Derse girdikten sonra artık hiçbir şey anlamıyordum.

Daha sonra Hülya’nın bize neden kırıldığını öğrendik. Aslında her şey bir yanlış anlamaydı. Böylece her şey tatlıya bağlanmış oldu.

Bugün cumartesi çok heyecanlıyım; çünkü hayatımda ilk kez bir hentbol maçına çıkacağım. İçimde garip bir his var. Tarif etmekte zorlanıyorum.

Kazanacağımıza inanıyorum. Çok çalıştık. Salonda beklediğimiz sırada rakiplerimiz bizimle dalga geçti. Hepimiz çok sinirlendik ve onları yeneceğimize yemin ettik.

Kendi maçımıza kadar bizden önceki maçları seyrettik. Maç saatimiz yaklaşınca gidip üzerimizi değiştirdik. Biraz koridorda dolaştık. Sahaya girme vakti gelince çılgınlar gibi bağırarak salona girdik. Isınmayı tamamladıktan sonra maç başladı.

Maç çok heyecanlıydı, maçın başında heyecandan kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Çok iyi oynuyorduk. Golleri üst üste atmaya başladık. Rakip oyunculardan biri tam gol atacağı sırada onun kolunu indirdim ve gol atmasını engelledim. Ancak hakem bana sarı kart gösterdi. Oysa ben yanlış yapmamıştım; çünkü bu hareketi Zuhal hoca göstermişti bana. Hakem yanlış karar vermişti.

Sonuçta biz maçı on farklı galip gelerek kazandık. Mutluluğumuza diyecek yoktu. Sahadan “yibo” diye bağırarak çıktık. Seyircilerde bizi alkışlıyorlardı.

Bu günü bir daha kolay kolay unutamam.

Bu gün evden geldim. İlk iki dersimiz boş geçtiğinden canım çok sıkıldı. Daha sonraki derslerimiz doluydu. Dersler bitince yatakhaneye geçtik. Üzerimizi değiştirip tekrar okula geldik. Öğretmenlerimizin verdiği ödevlerimi yapmaya çalışıyordum ama çok fazla gürültü oluyordu.

Etüt başladı. Bu etüt okuma saatiydi ama kimse kitap okumuyordu. Bir ben kitap okuyordum. Diğerleri ise ödevlerini yapıyordu. İlk etüt öyle bitti. İkinci etüt yine çok fazla gürültü oluyordu. Ders çalışamıyorduk.

Bu sırada İzzet Hoca geldi ve herkese çok kızdı. O saatten sonra sessizce ders çalıştık.

Bu gün okula gelmeden önce sanki yeniden doğmuş gibiydim. Okula vardığımda sevinçle arkadaşlarımı beklemeye başladım. Çok mutluydum ta ki dersler başlayıncaya kadar. Ne yazık ki mutluluğum pek fazla sürmedi.

Keşke bu günü hiç yaşamasaydım ve öğretmenimden o sözleri işitmeseydim. Duyduklarım karşısında çok üzüldüm. Bunları hak edecek bir şeyde yapmadım. İnsan birilerini seviyorsa başkalarını üzmek zorunda mı? Öğretmenimizin sevdiği öğrenciler benimde arkadaşım, onların başarısız olmasına bende çok üzülürüm; ama başarısızlıklarının sebebinin ben olduğumun söylenmesine bir anlam veremiyorum. Kalbim hiç bu kadar kırılmamıştı. Bu yüzden tüm öğretmenlerimin kalbini kırmak istedim.

O can sıkıntısıyla en sevdiğim öğretmenin kalbini kırdım. Allah’tan öğretmenimiz anlayışlı çıktı. Derdimi duyunca bana hak verdi ona çok teşekkür ediyorum. Bu öğretmenimde ne yazık ki gidiyor.

Bu günü asla unutmayacağım. Beni bu kadar üzen kişiyi asla unutmayacağım. Bu günlüğü ağlayarak yazıyorum. Bir daha benim kalbimi kimse kırmaz inşallah. Sinirlerini başka yerden çıkarırlar.

Canım sıkıldı. Bugün yapmak istediklerimi yapamadım. Birde yakarı mahalle ile maçımız vardı. Kar yağdığı için maçı yapamadık. İki saat kadar ders çalıştım. Soru çözdüm.

İlerleyen saatlerde okulun bahçesinden sesler geliyordu. O tarafa doğru gittim. Baktım ki arkadaşlarım maç yapıyorlar. Bana haber vermedikleri için çok üzüldüm. Bir daha ki maçta umarım beni çağırmayı unutmazlar.

Merhaba Günlük,

Bu günlerden Çarşamba ve benim en kötü günlerimden birisi. En sevdiğim iki öğretmenimin tayini çıktığı için gideceklerini öğrendim. Ben tüm öğretmenlerimi seviyorum ama Fikret ve Nevzat hocaların yeri başka.

Bugün tüm okul üzülüyor ve ağlıyor. Bende çok üzüldüm ve ağladım. Ama ağlamakla bir şey değişmiyor.

Ağlayarak Fikret Hocayı da bir kat daha fazla üzdük. O’da gitmek istemiyordu ama kadrosu çıktığı için gitmek zorundaymış. Hem böylece ailesine de yakın olacak. Böylesi onun için hayırlı olur umarım.

Bu gün çok sıkıcı bir gün ve bende çok sıkıldım. Bugün yarı yıl tatilinden sonra okula geldiğimizin ilk günü. Tatil boyunca evde kalmıştım. Evden ayrı kalmak çok zoruma gidiyor. Dersler başladı, ben derslerde bile evi düşünüyorum. Derse hiç katılmadım.

Ama oturup düşününce, arkadaşlarımda benim gibi evden uzaktaydılar, onlarda evlerini en az benim kadar özlüyorlardı. Derslerim bu şekilde olursa çok kötü olacak. Akşam olunca aklıma bazı sorular takıldı ve kendi kendime şöyle dedim: “Ben bu okula niye geliyorum?” “Okula geldiğim halde derslere neden katılmıyorum?” “Evi özlüyor olsam da annem ve babam beni neden okula yolluyor?” soruların cevaplarını düşündükçe bir sonuca vardım: Ben buraya şartlar ne olursa olsun okumaya geldim. Evi özlemeye değil.

Sabah kalktığımda güneş çoktan doğmuştu. Benim için güzel bir gündü, zamanım çok güzel geçiyordu. Ta ki öğle yemeğine kadar. Öğle yemeğinden sonraki zamanlarım zehir olmuştu. Çünkü Fikret hoca bize çok kötü bir haber verdi. Bize artık bu okulda görev yapamayacağını, söyledi. İnanmadık çünkü öğrencilerini bu kadar düşkün olan görevini en iyi şekilde yerine getiren bir öğretmen bu okulu yane bizi böyle bırakıp gidemezdi. Bu haberi alan kızlar çok üzüldüler. Müdürün odasının önünde toplanıp hüngür hüngür ağladılar. Birisi gidip Fikret hocayı çağırdı. Hoca geldi ama kızlar ondan kaçarak hocayı çok üzdüler. Bende çok üzüldüm.

25.02.2009 Çarşamba

Hatice hoca kızları yataktan kaldırdığında hiç yataktan kalkmak istemiyordum. Duygularım karma karışıktı. Bu hal bütün ruhumu kaplıyordu.

İlk dersimiz Türkçe idi, İzzet hoca bir şeyler anlatıyordu. Bense kuşların uçuşuna öylece dalıp gitmişim. Ta ki zil çalıncaya kadar. Nedense ağlamak istiyordum. Kimse anlamasın diye de kendimi zor tutuyordum. Benimle konuşanları tersliyordum. Bugün bir türlü akşam olmuyordu. Yada bana öyle geldi.

Saat 15.10’da ağabeyim okula beni görmeye geldi. Halimi görünce hasta olduğumu düşündü. Hasta olup olmadığımı sordu. Değilim dediğimde ise, “Meryem bana yalan söyleme senin bir şeyin var anlat bana.” dedi. Zorda olsa ağabeyimi bir şeyim olmadığına inandırdım. O gittikten sonra lavaboya gittim ve etüt zili çalıncaya kadar ağladım.

Ne ders çalışacak nede soru çözecek istek vardı bende. Olanları düşündükçe duramıyorum. Güvendiğim dağlara nasıl karlar yağdı anlatamam.

Arkadaşım, dost bildiğim insanın ben tüm sırlarını bir emanet gibi saklarken, benim ona anlattıklarımı o bir başkasına anlatmakta bir sakınca görmemiş. Bundan dolayı bir daha kimseye sırrımı vermeyeceğim. Tabi senden başka günlüğüm.

Söyleme dostuna o da söyler dostuna, tam beni anlatıyor iste. Anlattık dostumuza oda anlattı dostuna.

Bir kuş olmak isterdim. Kanatlarım olup gökyüzüne süzülseydim o zaman tüm sıkıntılarımdan kurtulurdum. Belki seni tutarak kurtulacağım üzüntülerimden, yoksa kime anlatırdım hüznümü.

Dostsuz ve sevgisiz kaldığım bu günde iyi ki varsın günlüğüm.

Bu gün çok heyecanlıydım; çünkü akşama bilgi yarışmasa vardı. Akşam olduğunda heyecanım daha da arttı. Yerimde duramıyordum.

Yarışma saati gelmişti. Sorular sorulmaya bizde yapabildiğimiz kadarıyla cevap vermeye çalıştık. Ama istediğimiz gibi olmadı. Yarışmayı kaybettik. Büyük bir üzüntüye uğradım.

Sonuçta bir yarışma kazanmakta var kaybetmekte.

Merhaba sevgili günlük,

Bugün çok mutsuzum, bir yandan da heyecanlıyım. Sanki her şey üst üste gelmiş gibi. Bir yandan bilgi yarışması, bir yandan deneme sınavı, bir yandan da Fikret hocanın gitmesi.

Dünden beri bu kötü haber okulun dilinde. Bütün okul Fikret hocanın gideceğine çok üzülüyor. Hatta 6. sınıflar ağlayıp müdürün kapısında kuyruk oluşturdular.

Yarışma için çok heyecanlandım. Hatta bir aksilik olsa da yarışma yapılmasa diye düşündüm. Yarışma yapıldı ve biz bilgi yarışmasını kazandık. Başarıda payım olduğu için mutluyum ama çok daha fazla mutlu olacağımı düşünüyordum o kadar sevinmedim. Yarışmanın ardından Nevzat ve Fikret hocalar konuşma yaptılar.

Kusura bakma benden bu kadar.

Bu gün ikinci maç günümüz. Çok heyecanlıyım maç öncesinde, ama kazanacağımıza inanıyorum. Bizim maçımız sahadaki üçüncü maç. Saha dışında bizden önceki maçları seyrederek sıranın bize gelmesini bekliyorduk. Sıra bize gelince sahaya “yibo!” diye bağırarak girdik.

Maç başlarda çekişmeli başladı. İlk golü biz attık, ardından onlar gol attı. İlk yarı berabere bitti. İkinci yarıda uzun bir süre berabere gittik. Onlar beraberlik uzayınca sinirlendiler, hocaları mola aldı. Mola sonrasında kalecileri orta sahadan bir gol attı. Biz çok şaşırdık. Onlarsa attıkları gole çok sevindi. Orta sahadan nasıl gol yediğimizi anlayamadık.

İste ne olduysa ondan sonra oldu. Onlar öne geçtiler ve arka arkaya gol atmaya başladılar. Hepimiz duruma çok üzüldük. En çokta kalecimiz Neriman üzüldü. Maç sırasında her şeyin kendi yüzünden olduğunu düşünüp ağlamaya başladı. Zuhal hoca mola aldı ve bizi toparlamaya çalıştı. Mola sonrasında da istediğimiz gibi olmadı maç. Neriman tekrar ağlamaya başladı. Zuhal hoca kaleye Esra’yı aldı. Ama oda gol yemeye devam etti. Maç sona erdiğinde büyük bir yenilgiye uğramıştık. Hepimiz sahadan üzgün ve ağlayarak çıktık.

Bu gün Çarşamba ve benim en mutsuz olduğum günlerden biri. Çünkü Fikret hocanın gideceğini duyduk. 6. sınıfın kızları ağlıyordu. Ben onların yüzüne karşı güldüm ama sonra bende ağlamaya başladım.

Kulüp toplantımız vardı. İzzet hoca ile sohbet ederken Fikret hoca geldi ve İzzet hoca dışarı çıktı. Fikret hoca bizimle vedalaşmaya gelmişti. Çoğumuz ağladı bende kendimi tutamayarak ağladım.

Fikret hoca hadi kulaktan kulağa oynayalım, dedi. Fikret hoca oyun sırasında kulağıma “sizi seviyorum” demişti. Bizde onu hiç unutmayacak kadar çok seviyoruz. Oyun sırasında zil çaldı ve Fikret hoca hakkımızı helal etmemizi istedi, bizde hep beraber helal ettik. O’da bize hakkını helal ederek sınıftan çıktı.

Cuma günü okuldan ayrılacağını düşünüyorduk. Pazartesi okula geldiğimizde Hafize gitmediğini söyledi. Dualarım kabul oldu diye ne kadar çok sevindim. Ama aslında 15 gün sonra gidecekmiş yine çok üzüldüm ama 15 gün daha bizimle olacağını bilmek beni mutlu etti. Fikret hoca bir öğretmen değil değil bize bir arkadaş gibiydi.

Sevgili Günlük,

Hayat benim için bitiyor gibi ama her şeye rağmen güneş doğmaya devam ediyor.

Acı içinde başlayan günüm sevgi ile bitecek zannedersem. Çünkü bugün yine güneşin doğumunu izledim. Güneş pırıl pırıl doğmasına rağmen ortalık çok soğuktu. Ailemden uzak olmanın üzüntüsünü duydum bir ara. Erkenden okula geldim.

İçimde bir sızı vardı. Neden olduğuna anlayamadım uzunca bir süre. Ta ki Fikret hocayı görene kadar. Anladım ki tüm sıkıntımın sebebi Fikret hoca. Neden bizi bırakıp gidiyor ki. Onu çok ama çok özleyeceğim. Hep kalbimizde olacak.

Günüm böyle geçip gitti.

Edebiyat Egzersiz Topluluğu, dergimize sağladığı katkılardan dolayı fotokopi makinesine teşekkür eder.

Manifesto

Hayal ve Gerçek,

bir grup öğrencinin hayallerinin gerçeğe dökülmesiyle ortaya çıkmıştır.

Amacı, şu okul çatısı altında güzel şeyler bırakmaktır. Elinizde tutuğunuz bu dergi, işte güzelliğin ta kendisidir.

Yanlışları ve doğrularıyla yalnızca bize ait olan bir dergidir. Şatafatlı değil, sessizdir.

Okumak içindir, kaynatıp suyunun içilmesi fayda etmez.

Fotokopidir; çünkü bizdendir…

Hayal ve Gerçek

Muradiye YiBO’nun yüz akıdır.

Değerli arkadaşlarım, öğrencilerim işte gidiyorum demek zor iştir. Zor iştir sizin sevginizi bırakıp da gitmek. Zor iştir güzel anıları bırakıp da yolcu etmek zor iştir…

Sizin gibi öğrencilikten kurtulmuş bilmediğim hiç kimseyi tanımadığım bir yere gelmiştim memleketimden ve sevdiklerimden çok uzak… Bu mesleği yapamam sevemem demiştim ama sizinle tanıştıktan sonra gözlerinizdeki hayatı öğrenme parıltısını görünce mesleğimi sevmeye başladım. Yibo’da meslektaşlarıma ve siz değerli öğrencilerime kısa sürede alıştım. Büyük bir aile olduk. Bende bu ailenin bir ferdi olarak sizden kısa bir sürede ayrıldığım için sizlerden özür diliyorum.

Dört farklı derse girdim. Bu konuda galiba Yibo’da ilk oldum. Ama her zaman tek bir amacım vardı; sizlere ne kadar faydalı olabilirim diye. Hedeflerinize sizi bir adım daha yaklaştırmışsam ne mutla bana.

Hepiniz bana çok kızgınsınız neden bizi bıraktınız, diye ama biz altı aylık kısa bir sürede çok şey yaşadık. Güldüğümüzde hep beraber güldük. Katıla katıla, doyasıya! Sanki bugünlerin acısını çıkarırcasına. Yinede çok mutluyum, siz benim ilk öğrencilerim, ilk göz ağrımsınız. Üzüldüğümüzde yine hep beraber üzülürdük. Sanmayın ki sadece başarılı öğrencilerimi sevdiğimi arka sıradakilerde hep umudum oldu onları kazanabilir miyim acaba bunda da başarılı olup olmadığıma da sizlerin kararına bırakıyorum.

“Hocam yine çok duygusal oldunuz.” “Elimde değil; ama kıyamam ki ben size.” Sizleri çok seviyorum… Hep ben öğretmedim. Bazen güzel şeyler buldum ve öğrendim ben de. Sizlere son öğreteceğim şey de asla üzülmemeniz olacak. Biz öğretmenler burada geçiciyiz, ama sizin hedefleriniz hiç sapmadan son noktaya kadar devam etsin.

Selam olsun hepinize kendinize iyi  bakın, beni merak etmeyin. Unutmayın ki su akar yatağını bulur, hepimizin istekleri de böyle işte. Bende kendi isteklerimin peşinden gidiyorum.

Aranızda olduğumda hep size başaracağınızı vaat etmiştim. Son olarak size,sizi unutmamaktan başka ne vaat edebilirim ki? Fikret Hocanızı hiç unutmayın. O da sizi unutmayacaktır.

Fikret Yıldız (Fen ve Teknoloji Öğretmeni)

Kısa Kısa

Nevzat Ağçakaya öğretmenimiz dergimiz aracılığıyla bir veda yazısı yazmak için başvurdu. Veda yazısını İngilizce kaleme aldığından bir şey anlamadık ve yayınlamadık. Herhalde o da çok üzgün olduğundan bahsetmiştir. Bla bla bla…

İngilizce öğretmeni Seher Altay, görevini sessizce bırakıp gitti.

29 Mart yerel seçimleri öncesinde muhtar ve belediye başkanı adayları Yibo yolunun asfaltlanacağı sözünü verdiler. Seçimler bitti sonuçlar belli oldu, bakalım sözlerini ne zaman tutacaklar.

Okulumuzda edebiyata büyük bir yönelim var! Üzerine yazı yazılmamış tek bir duvar yok! Harika yaaa!

Hayal ve Gerçek Manifestosu

Hayal ve Gerçek

Birlikte kırmadan dökmeden bir şeyler yapabileceğimizin aynasıdır.

Hayal ve Gerçek

Yanlışları ve doğrularıyla yalnızca bize ait olan bir dergidir.

Hayal ve Gerçek

Her satırı alın teri, göz nurudur.

Hayal ve Gerçek

Dostluktur, kardeşliktir, sevgidir.

Hayal ve Gerçek

Sekiz sütundan oluşur, fotokopi olarak çoğaltılır ve bedava dağıtılır.

Hayal ve Gerçek

Muradiye YiBO’nun yüz akıdır.

Hayal ve Gerçek

Muradiye YİBO’nun ta kendisidir.

İçimdekiler

İçimdekiler,

İyilik

Ve

Güzelliktir.

Şiirler

Hikaye

Röportaj

Öğretmenlerden İnciler boncuklar

Hafize’nin Kitap Tavsiyesi

Vs..

ÇEKTİM ACIYI SORAN OLMADI

.

Bir yazı yazdım kalemiz

Bir aşk yaşadım sevgisiz

Tuttum dalında dünya alem güldü

Çektim acıyı soran olmadı.

.

Alın yazısı dedim bakmadım

Yalan dünya dedim takmadım

Yalnızlığa yöneldim

Çektim acıyı soran olmadı.

.

Bir mum yaktım ışıksız

Bir ayakkabı giydim boyasız

Sevdim karşılıksız kaldı

Çektim acıyı soran olmadı

.

MERYEM – ÇİĞDEM

GÖKKUŞAĞI

.

Gökte pırıl pırıl parlarsın

Gönüllere neşe saçarsın

Ayrılanlar için ağlarsın

Rengarenksin gökkuşağım

.

Kışın göstermezsin kendini

Anlatamam ben derdimi

Sen olmazsan açamam kalbimi

Sevgi dolu gökkuşağım

.

Yağmur bittimi çıkarsın

Her yere renk saçarsın

Gönüllerde şüphe kalmasın

Çok güzelsin gökkuşağım

.

Sen olmayınca ağlarım

Sensizken göklere bakarım

Senin yolunu beklerim

Çok sevdiğim gökkuşağım.

.

FIRAT BAYGÜMÜŞ

SEVGİ

.

Köprü onunla olur

El ele tutuşunca

Sevgi büyür

Denizi Aşınca

.

Sevgi dolu yüreğim

Ben dünyayı severim

Hayatta küslüğü

Sevgi ile yok ederim.

.

Sevgi, sevmektir sevilmektir.

Bir kalbin olduğunu bilmektir.

Sevgi var kalbimizde,

Bizde, hepimizde.

.

Kalbimde sevgi

Yüreğimde sevgili

Dünyada insanın tek işi

Olmalıdır sevgi.

.

PERİHAN TOPAL

Temiz Çevre

.

Çevremiz olsun temiz

Tüm sevgimiz çevremiz

.

Ağaçları kesmeyelim

Oksijenimizi bitirmeyelim

.

Çevremizi sevelim

Havayı kirletmeyelim

.

Çevre bizim, doğa bizim

Dünya hepimizin, kirletmeyelim

.

Çevrenin önemini bilelim

Kaybetmeden sevelim.

.

Perihan Topal

SARA’NIN ÖYKÜSÜ

Yazar: Frances Hodgson Burnett

Sara adlı oniki yaşındaki bir kız çocuğu Hindistan’da yaşayan babası tarafından eğitilmek üzere Londra’daki bir yatılı okula getirilir. Nazik ve sevimli davranışları nedeniyle Sara’ya okulda arkadaşlarınca ‘prenses’ denmeye başlanır. Sara, akıllı, iyi yürekli ve düş gücü çok zengin bir kızdır. Babası ölünce iyice yoksul düşen  e okuduğu okulda hizmetçilik yapmaya başlayan Sara, sahip olduğu güçlü kişilikle sıkıntıların üstesinden gelmeyi başaracak ve gerçekten de bir Prenses gibi davranmasını bilecektir.

Sevginin, dostluğun, dayanışmanın, çocuk ruhunun, çocukların düşlerinin ve düşüncelerinin yoğun olarak yer aldığı Sara’nın Öyküsü’nü sanki Sara ile birlikte yaşıyor gibi okuyacaksınız.

Hafize Bulkan

SEVGİNİN YERİ BAŞKA

.

Sevgi nedir bilmezdim

Kendi kendimi severdim

Seni görünce ben

Bildim sevgi ne derttir

.

Sevgiden saray yaptım.

İçine seni oturttum.

.

Gülüm seni bekledim

Birgün gelirsin diye.

Yokluğun büyüdükçe,

Günler geçmez oldu.

Kalbime mezar yaptım.

.

MEHMET BİÇER

Öğretmenlerimizden İnciler Boncuklar

-Parayı kim buldu?

-Lidyalılar.

-O zaman ne yapıyoruz, Lidyalıları ALKIŞLIYORUZ!

Esra ÖZKAN

Büyük SBS’ye de hazırlanmak lazım!

Nezir MAVİŞ

Bu çok manyak bi soru!

İsmail GÜNEY

Gelelim şimdi kuru fasulyenin faydalarına.

İzzet KOÇAK

Ayyy! Hocam kadar başınıza taş düşsün.

Esra ÖZKAN

Evet, arkadaşlar ama ben size kıyamam ki.

Fikret Yıldız

Ben buraya öğrenciler için geldim, onun için öğretmenlerin yanında değil öğrencilerin yanındayım.

Rüya AYDIN

Yeter, kes artık konuşmayı!

Özge TÜRK

Peyyyyyy!

Seher ALTAY

Sayın çok bilmiş arkadaşlarımız?

Necati KORKMAZ

Boşalt Sahayı!

Zuhal ÇEVİK

Bla! Bla! Bla!

Nevzat AĞÇAKAYA

Umurumda bile değilsiniz!

Hatice ENGİN

Nasılsınız sevgili çocuklar, şu telefona bakıp size döneceğim.

Recep İPEK

VIKTOR HUGO NE DEMIS…

• İyi olmak kolaydır, zor olan adil olmaktır.
• Yumuşak olma ezilirsin, sert olma kırılırsın.
• Unutmak ve affetmek iyi insanların intikamıdır.
• Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar.
• Hiçbir ordu vakti gelmiş bir fikir kadar güçlü değildir.

Etrafında Ağaç Olmayan Ev / Herdem Cantayan

Bir zamanlar Selin adında bir kız varmış. Bu kız ağaçları ve ormanı çok seviyormuş, ama evlerinin etrafında hiç ağaç yokmuş. Selin nerede bir ağaç görse seviniyor, koşup ağaçları kucaklıyormuş. Evlerinin çevresinde ağaç olmaması kendisini çok üzüyor, bu durumda göz yaşlarını tutmayı başaramıyormuş.

Bir gün hissettiklerini babasına anlatmak istemiş üzüntüyle yanına yaklaşarak:

- Baba biz neden evimizin etrafına ağaç dikmiyoruz, demiş.

Babası başını önüne eğerek:

- Bende evimizin çevresinde ağaçlar olmasını istiyorum; ama paramız hem bahçeyi düzenlemeye hem de fidanlar almaya yetmiyor. Karnımızı zor doyuruyoruz. Belli başlı bir işimde yok, biliyorsun kızım. İnşallah durumumuz düzelir. Bizde evimizin çevresini ağaçlandırırız. Der.

Selin babasıyla konuştuktan sonra üzgün bir şekilde dışarı çıkar. Biraz dolaşmak ister. Yoldan aşağı doğru gitti. Bahçelerinde kocaman bir ceviz ağacı olan komşularının evine kadar yürüdü. Komşuları bir dozer getirmişler ve bahçenin içini düzettirmektedirler. Selin heyecanla; “acaba bu dozeri süren şoförden rica etsem bizim bahçeyi de düzenletir mi? Diye düşündü.

Kendisi bunu yapmaya cesaret edemedi. Koşup eve babasına gördüklerini anlattı ve ondan evlerinin çevresini düzeltmesi için dozerin şoförüyle konuşmasını istedi.

Babası:

- Kızım ayıp olur, nasıl denir bilmem ki, dese de kızının bu konudaki isteğini bildiği için kızını kıramadı. Gidip konuşmaya karar verdi. Selin buna çok sevindi. Babasıyla birlikte oda gitti. Babası işini bitirmiş ve gitmek için hazırlanan dozerciyle konuştu. Durumu anlattı. Kızının isteğini söyledi.

Dozerci, Selin bakarak:

- Demek sen ağaçları çok seviyorsun, ben de ağaçları çok severim. Bir başkası olsa belki yapmazdım bu işi ama senin için yapacağım, dedi.

Selin, bahçelerini düzelten dozerci Mehmet Amcasına kendi elleriyle çay demledi. Bahçeleri düzeltildikten sonra beraber çay içtiler. Selin’in babasının işsiz olduğunu öğrenen Mehmet Amca ona uygun bir iş olduğunu söylemiş. Kabul ederse bir marangoz arkadaşının çalışacak bir adama ihtiyacı olduğunu, onunla konuşup çalışmaya başlayacağını söylemiş. Buna Selin de babası da çok sevinmişler.

Selin bahçenin tüm işlerini kendisi yapıyor, babası da her maaşını aldıkça bahçeye bir iki fidan alıp geliyor, fidanlar bahçede Selin’in istediği yerlere dikiliyormuş. Selin her sabah bahçeyle ilgilenmeye devam etmiş.

Bir gün babasıyla birlikte bahçelerine çıktıklarında artık kocaman olmuş ağaçlarla kaplı bahçelerine bakıp çok sevinmişler. O etrafında ağaç olmayan ev gitmiş. Bahçesi ağaçlarla dolu ev gelmişti.

.

.

.

Hayal Ve Gerçek’in Başrol Oyuncuları

HASRET RUKİYE YAĞMUR

PERİHAN HAVVA

MERYEM ÇİĞDEM SOSUN

MEHMET ENGİN

OSMAN AZİZ YUSUF HÜLYA

MEHMET FIRAT

HASRET HERDEM

HAFİZE ŞEHRİBAN

İZZETKOÇAK

..

.

.

Röportaj

Okulumuz Türkçe Öğretmeni Barış Mutlu ile sizler için konuştuk.

Nerelisiniz?

Muşluyum.

Kaç kardeşsiniz ve kaçıncısınız?

Altı kardeşiz, ben beşinciyim.

Kardeşlerinizden meslek sahibi

olan var mı?

İki kardeşim daha öğretmen.

Kaç yaşındasınız?

28 yaşındayım.

Evlenmeyi düşünüyor musunuz?

Hayır, evlenmeyi düşünmüyorum, Çünkü zaten evliyim.

Neden yüzük takmıyorsunuz öyleyse?

Yüzüğe karşı alerjim olduğu için yüzük takmıyorum.

Çocuğunuz var mı?

Çocuğum yok.

***

Hayatınızda en korktuğunuz şey nedir?

Öğrencilere istediklerimi verememek

Hayatınızda en mutlu olduğunuz an hangisidir?

Sizin benimle röportaj yapmak istediğinizi duyduğum an.

En üzüldüğünüz an nedir?

Orta üçüncü sınıfta kopya çekerken öğretmenimim beni görmesi.

Hayatınızda hiç başkasını kıskandınız mı?

Evet, bütün kademelerde çok başarılı olan öğrencileri kıskandım. Şimdi de Fikret Hocayı kıskanıyorum.

Hayatınızda hiç unutamadığınız bir an var mı? Varsa bize anlatabilir misiniz?

Evet, ilkokul öğretmenim Zehra Öğretmeni hiç unutamıyorum, Zehra Öğretmenimin oğlu Barış için okuduğu ninniyi hiç unutamıyorum.

***

Kitap okumayı sever misiniz?

Kitap okumayı çok severim; çünkü kitaplar gerçek dostlardır.

Haftada kaç kitap okursunuz?

Haftada bir kitap okurum; ama öğrencilik hayatımda daha fazla okuduğumu söyleyebilirim. Lise son sınıfta yüzden fazla kitap okumuştum.

En son hangi kitabı okudunuz?

Can Dündar’ın “Savaşta Ne Yaptın Baba?” adlı kitabını okudum.

Müzik dinlemeyi seviyor musunuz? En sevdiğiniz müzik türü hangisidir?

Severim, en sevdiğim müzik türü Türk Halk Müziğidir. Çünkü türk halk müziği bizim özümüzdür.

En sevdiğiniz sanatçı kimdir?

En sevdiğim sanatçı yok, güzel sesi olan tüm sanatçıları severim.

Gezmeyi sever misiniz?

Gezmeyi kim sevmez ki. Daha önceden gitmediğim göremediğim yerlere gidip gezmeyi severim. Fırsat buldukça da gezmeye gidiyorum.

***

İlk görevinizi nerede yaptınız?

İlk görevimi Muş’un Korkut ilçesinde bulunan Kümbet Yunus Emre YİBO’da yaptım.

Mesleğinizden memnun musunuz?

Memnunum, çünkü geleceğin mimarı olan siz gençleri yetiştirmekten ve geleceğe hazırlamak insana mutluluk vermektedir.

Bu okulda siz göre görevini hakiki bir şekilde yerine getiren öğretmen kimdir? Neden?

Fikret Hoca; çünkü öğrencilerini seviyor, öğrencileri de onu.

Okulumuz ile ilgili düşünceleriniz nelerdir?

Köklü bir geçmişi olmasına rağmen çok iyi bir seviyede olması gereken eğitim istediğimiz seviyede değil. Okulun başarısı güzel liselere yerleşen öğrencilerle yükselir. Ama her şey SBS değildir. Davranış bakımından olumsuz olan öğrencilerimi diğer yerdeki öğrencilerden daha olumlu olduğunu söyleyebilirim.

Mesleğinizde karşılaştığınız zorluklar nelerdir?

Öğrencilerime iyi şeyler vermeye çalışırken, onların başarılı olmalarını isterken ilgisiz kalan öğrencilerimi çalışmaya yönlendirmekte zorluk çektiğim söylenebilir.

Mesleğinizi kendi isteğinizle mi yoksa başkalarının zorlamasıyla mı seçtiniz?

Mesleğimi kendi isteğimle seçtim. Ben kendi bildiğim doğrular peşinde koşmayı bildiğimden başkalarının sözlerine aldırmam.

Öğretmenlik dışında yapmayı çok istediğiniz bir meslek var mıydı?

İlk hedefim pilot olmaktı, dünyayı yukarıdan seyretmek güzeldir diye düşünüyordum.

En çok hangi şehirde öğretmenlik yapmak isterdiniz?

Van’da öğretmenlik yapmak isterim. Onun için Van’a geldim. Van’ın onun için bende ayrı bir yeri vardır. Ben üniversiteyi Van’da okudum.

***

Sizce kopya çekmek doğru bir şey midir?

Elbette doğru bir şeydir, Öğrencilerin çoğu zaten çalışmıyor. Kopya çekmek için çalışmaları bile sevindirici.

Siz öğrencilik yıllarınızda hiç kopya çektiniz mi?

Orta üçte matematik yazılısında kopya çekmiştim.

Okulda aşka karşı mısınız?

Elbetteki karşı değilim, her öğrencide mutlaka eğitim aşkı olmalıdır.

Okul yıllarında hiç aşık oldunuz mu?

Aşık olmadım, Ben öğrencilik yıllarında insanların kendilerini derslerine vererek bir yerlere gelmek için uğraşmaları gerektiğini düşünüyorum. Dolayısıyla aşık olmadım olmayı da düşünmedim.

Hangi özelliklere sahip öğrencilerinizi seversiniz?

Çalışkan ve efendi tüm öğrencilerimi severim.

Bu sene öğrencilerinizden beklentileriniz nelerdir?

Öğrencilerimin çok çalışmalarını bekliyorum. SBS’de yüksek puan almalarını ve iyi bir liseye yerleşmelerini bekliyorum.

Bize zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz.

Ben teşekkür ederim.